|
Kızların affına sığınarak, diskoya gittiğimiz gece, yapmaya çalıştığımız şakayı nasıl elimize yüzümüze bulaştırdığımızı, liderlere nasıl rezil olduğumuzu anlatmak istiyorum.
Dergah’tan dönmüşüz, hâlâ gayet enerjiğiz. Nurgül Lider eve gidecek, Meral Lider nöbetçi. Kızların kafasında haince planlar var, ama şaka yapabilmek için önce kurban lazım. Nurgül Lider’e “Eve mi
gideceksin?” diye sordum. “Evet,” dedi, “Ama çok ısrar edilirse belki kalabilirim. Kalırsam çok iğrenç şeyler düşünüyorum kızlar için.” (Yüz ifadesinden düşündüğü şeyin sahiden de iğrenç olduğu anlaşılıyordu. Açıkçası, korktum biraz.) “Çıkabilecek bir şey mi bari?” “Çıkar ama çook iğrenç!”
Özge (Nalan), diskoda bütün enerjisini tüketememiş olmalı ki, uyumayalım diye tutturdu. Meral Lider’le iddialaşmaları sonucu Nalan uyumayacağına, Meral Lider de sık sık onu kontrol edeceğine yemin ettiler. Saatlerimizi –yanlış hatırlamıyorsam- 4’e kurup yattık. Ama uyumak ne mümkün! Özge’nin üstündeki yatakta yattığım için, 15 dakikada bir kapı açılıyordu ve Meral Lider’le aralarında geçen şu
diyaloga şahit oluyordum. –Özge! –Hııııı?! –Uyumadın di mi? –Haayıııır! –Bak uyursan binerim tepene!
Saat tam 4’te cep telefonlarının saatleri çaldı. Özge’yle biz zaten uyuyamadığımız için kalkmak hiç zor olmadı. Yatakhanede bir hareket başladı, tabi bu da Meral Lider’in gözünden kaçmadı. Ben odadan çıktığımda, koridorun başında, elleri belinde, “Niye kalktınız?” diye soruyordu. Hatta, dolabımdan atıştıracak bir şeyler almaya gittiğimde kapıyı aniden açıp “Napıyosun?” diye sorunca, yüreğim ağzıma geldi resmen.
Bir süre oradan oraya dolaştık, Meral Lider’in gitmesini bekledik. “Ben yukarı çıkıyorum” ya da “Ben ikinci kattayım” filan gibi bir şey söyleyip ortadan kaybolunca(!) koşuşturmaca başladı. Herkes bir şişe bulup su doldurdu, önceden hazırlanıp boş odalardan birinde bir dolabın içine yapıştırılan koli bantları söküldü. Tabi bu işlem sırasında da bir dolu “Cart! Curt!” sesi çıktı. Ayfer Hoca’yla Seray bizim odanın karşısında, liderlerin odasının çaprazında kalıyordu. Birden kapıları açıldı, Ayfer Hoca başını uzattı. Eyvah! Yakalandık!
Kızları uyarmaya fırsat kalmadan Ayfer Hoca, bant seslerinin geldiği odanın kapısını açıverdi. Kızlar ellerinde koca koca bantlarla kalakaldılar. “Napıyosunuz böyle?” Gülüyordu Ayfer Hoca, biz de gülmeye başladık ve mecburen onu da “şaka”ya ortak ettik. Bantlar liderlerin odasının kapısına bir güzel yapıştırıldı. Hani kapıyı açıp çıkmaya kalksalar, anında yapışacaklar bantlara. (Nasıl plan ama!) Sonra hep bir ağızdan çığlığı bastık. Ayfer Hoca gülüyor tabi halimize. (Niye güldüğünü bir bilsek!)
Boğazımızı yırttık, yine de açılmadı kapı. Servet Hoca uyandı, ama liderlerin odasından, 1 numaradan ses yok! Pınar’la ikimiz dışarı çıktık, camdan bakmak için odaya. Pencere kapalı, içerisi karanlıktı. Tekrar yatakhaneye dönerken, yemekhanenin önünde Meral Lider’i gördüm. Söyledim, inanmadı kimse. Bir daha baktık dışarı, yok! Gruplara ayrıldık, üst katlara baktık, yine yok! Sahiden de kaybolmuştu Meral Lider! (Ertesi gün öğrendik ki, geceyi arabada geçirmiş, hani şu siyah resmi
arabada. Kimin aklına gelirdi?) Nurgül Lider’in de artık odada ve hatta kampta olmadığına iyice inanmıştık. Ayfer Hoca’nın da sözünü dinleyip, başarısızlığımızı kabul ederek yattık. Kapıların arkasına sandalye koymayı unutmadan.
Ertesi sabah kahvaltıda Nurgül Lider özgürce dalga geçti bizimle. Her ayrıntıyı biliyordu, 4’te saatlerin çaldığını, herkesin nasıl su doldurmak için tuvaletlere koştuğunu, kapıyı nasıl bantladığımızı, nasıl çığlık attığımızı, hatta üst katta Meral Lider’i aramaya giderken birimizin söylediği “Gruplara ayrılalım” lafını bile! “Orda mıydın?” dedim, büyük bir keyifle “Evet” dedi. “Peki
neredeydin?” “Söylemem. Bir ara senin beni gördüğünü sandım, ama görmemişsin. Sağa dönsen karşındaydım, sen sola döndün,” dedi. Allah Allah??? Çok ısrar ettik, bir sürü tahmin yaptık, söylemedi. Son gün söyleyeceğine söz verdi.
Bu arada kahvaltıdan sonra Meral Lider kızların bir kısmını banyoda esir aldı. Bu olayın nasıl sonuçlandığını kesin olarak bilemiyorum. Belki Eskişehirliler anlatırlar bize?
Gece hiç mi şaka yapılmadı? Yapıldı, ama biz yap(a)madık. Nasıl olmuşsa olmuş (bu konuda ikisinin de gerçekten inanılmaz bir yeteneği var), saatlerimizin çalmasından önceki 5-10 dakika içinde Meral ve Nurgül Liderler kızlardan bazılarının saçlarına yumurta şırınga etmeyi başarmışlar! Bir başarısızlığımız da bu işte! Yakalayamamışız! Üstelik Nurgül Lider “iğrenç bir planı olduğunu” söylediği halde! Dalga geçmekte haksızlar mı?
Son gün, doğal olarak, Nurgül Lider’e nereye saklandığını sormayı unuttum. Eve dönerken, yolda aklıma geldi. Bir mola sırasında telefon ettim, “Perşembe gecesi nereye saklanmıştın?” dedim. Cevap: “Ayfer Hoca’nın odasındaydım. Çarşafın altından izliyordum sizi.”
Bütün liderlere ve kampçılara sevgilerle...
05.10.2001 / 14:30
Gönderen... Sevgin Güngör...
|
